“Ey yollarını şaşırmış yiyiciler, ey satılmış insanlar, ey bu
güzel dünyamızı kirleten iğrenç mahlûkatlar! Yanıt mı istiyorsunuz? İşte size
yanıtım: Sizin lanetlenmiş bağışlamanıza boyun eğip yaşamaktansa, suçlu
bulduğunuz kocamla birlikte ölmeyi tercih ederim.”
Ethel Rosenberg, yaşamını bağışlanacağı
yönünde yapılan teklife bu karşılığı veriyordu.
Julius Rosenberg, 1945'te Komünist Partisi'ne üye olduğu
gerekçesiyle işten çıkartıldı. Ailenin ekonomik durumu bozuldu. Julius,
kayınbiraderi David Greenglass'la birlikte küçük bir tamirhane açtı. Tam bu
noktada haklarında kurulan komplo işlemeye başladı. Julius
ve Ethel Rosenberg çifti için yapılan suçlama, Sovyet ajanı olmak ve atom
bombasıyla ilgili bilgileri Sovyetler Birliği'ne sızdırmaktı. 17 Temmuz 1950'de
Julius Rosenberg yakalanıp tutuklandı, ardından karısı Ethel. Rosenberg çifti,
her duruşmada kendilerine yöneltilen suçlamaları kesin bir dille reddettiler.
5 Nisan 1951 tarihinde mahkeme
Rosenberg çiftini ölüm cezasına çarptırdı. Kararın verilmesinin hemen ardında
bütün dünyada idam karşıtı büyük gösteriler yapıldı. Bu gösteriler her ne kadar
infazların bir müddet ertelemesini sağladıysa da, tam olarak durdurmayı
başaramadı. Fakat kamuoyunun tepkisi çok büyüktü oldu.
ABD hükümeti, bu tepkiler
karşısında Rosenberglerle pazarlık yapmaya başladı. Rus ajanı olduklarını kabul
ettikleri takdirde idamları durdurulacak, 30 yıl hapisle cezalandırılacaklardı.
Ancak Rosenbergler bu teklifi reddettiler. ABD hükümeti, suçlamayı kabul
etmeleri yönünde psikolojik baskısını sürdürdü. Julius ile Ethel'i birbirlerine
düşürmeye çalıştı. Birinin diğerinin aleyhine ifade vermesini sağlamaya
çalıştılar. Mahkeme günü haklarında gösterilen deliller, Sovyetler Birliği
tarafından yatırıldığı söylenen 70 dolar, Julis Rosenberg’e ait bir çizim masası
ve bir saatti. Rosenbergler her namuslu insan gibi suçlamaları kabul etmediler
ve kesin bir dille reddettiler. 29 Mart
1951 ‘de karar verildi. Kalem kırıldı. Ölüm cezası! Olay duyulduğunda, tüm dünyada
tepkiler çığ gibi büyüdüyse de karar geri alınmadı.” İtiraf edin cezanızı 30
yıla indirelim” Rosenbergler kabul etmediler. “Yalan söyledik deyin, cezanızı
20 yıla indirelim Yanıt yine aynıdır “ Hayır biz suçlu değiliz.” Tekliflerin en
iğrenci yapıldı. Bayan Rosenberg’e her şeyi kocasının üstüne atması koşuluyla
affedileceği söylendi. Bayan Rosenberg’in yanıtı şu oldu. “Ey yoldan çıkmış
para yiyicileri, ey satılmışlar, ey bu güzel dünyamızı kirleten iğrenç, kötü
insanlar, size yanıt; Sizin lanetlenmiş lütfünüze başım eğik yaşamaktansa,
kocamla birlikte ölmeyi yeğlerim.” İdamların
infaz günü olarak belirlenen 18 Haziran 1953'te, Rosenbergler'e son teklifi
götürdüler. Son teklif ise infaz günü yapıldı. Elektrikli sandalyenin önüne
geldiklerinde savcı son kez “ Henüz çok geç değil, af dileyin” dedi ve bir
telefon koydu Rosenberglerin önüne… Sabaha
kadar Washington'a telefon açarak affedilmelerini istedikleri takdirde, biri 6,
diğeri 10 yaşında olan çocuklarına kavuşabileceklerdir. Ancak Ethel ve Julius Rosenberg
kol kola girerler telefonun yanından geçip elektrikli sandalyenin başına gelirler.
Rosenberg çifti elektrikli sandalyede 19 Haziran 1953, saat 20,11de… cezaları infaz olur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder