BAYRAMDA KELLERDE OLMAK:

Keller, doğup büyüdüğüm köydür. Karadağ’ın yamacında Malatya ovasına tepeden bakar. Rakımı 1800 civarında yarı çıplak bir dağ köyüdür. Engebeli bir araziye sahiptir. Havası serin suları soğuktur.  Akşamları yaz kış esen bir poyrazı mevcuttur. İnsanlar genellikle doğduğu topraklara benzer ama Keller’li öyle değil, yumuşak yüzlü hatır gönül sahibi içi dışı bir olan insanlardır. Komşuluk, dostluk arkadaşlık ve dayanışma ilişkileri de yüksek düzeydedir. Kellerin Okuma yazma oranı % 100, üniversite mezunu % 70-80 civarındadır. Bu nedenle sosyal dayanışma ilişkileri de yüksek seviyededir.

Bayram ziyaretleri çok önemlidir Keller’de. Bu yıl bayramı büyük bir coşkuyla karşılamışlar. Dışarıda ikamet edenler köye dönmüşler. Birkaç yıl önce Emekli öğretmen Ali karakaş’ın öncüğünde kurulan Dayanışma Derneğinin etrafında örgütlenip, köy okulunda bir lokma töreni düzenlemişler. Bu durum, oldukça bayram havasını daha da pekiştirmiş. Kendi aralarında bir dayanışma örneği göstererek üç beş kuruş toplayıp iki küçükbaş hayvan alıp bayram lokması düzenlemişler. Ne olacak gösteriş amaçlı bir bayram kutlayacak değiller ya! Her birisi on beş yirmi bin lire verip büyük baş bir hayvan alıp kavurma kıyma yapıp buzdolabına koyacak halleri yok  Keller’linin . Kellerlinin bunu yapmaya ne kültürleri uygun ne de buna ayıracak mali durumları olası. Önemli olan bir araya gelip hoş sohbet etmek,  hal hatır sormak, geçmiş anıları tazelemek bir arada olup, helal kazançla bir lokma yemek,  iyi vakit geçirmek değil mi? Bundan daha hayırlısı ne olabilir. Benim anladığım bayram böyle kutlanır. Örnek bir halksın Kellerli, iyi ki varsın. Hepinizin bayramı kutlar bir  dahaki bayramda aranızda olmak dileğiyle…